Maria Magdalena Wilska (1923-2005), córka cenionego architekta Jerzego Siennickiego, od wczesnej młodości pasjonowała się modą. Zbierając żurnale, w swoim zeszycie kopiowała modele i ich stroje. Z czasem zaczęła tworzyć papierowe lalki oraz własne projekty ubrań dla nich. W ten sposób powstała kolekcja składająca się z 33 lalek (zarówno kobiet, jak i mężczyzn) oraz ponad 1000 strojów, stanowiąca przegląd mody z końca lat 30. i 40. XX wieku.

Maria pracowała nad swoją kolekcją przez całą okupację oraz kilka lat po niej. W jej zbiorze znalazły się stroje na każdą okazję: bielizna, sukienki, płaszcze, futra, fraki, suknie balowe i ślubne, a także buty, torebki i kapelusze. Wszystko to wykonane było z niezwykłą dbałością o detale, co świadczyło o jej talentach plastycznych.

Marzyła o studiowaniu historii sztuki, jednak wojna i okupacja pokrzyżowały jej plany. Po wojnie musiała zarabiać na utrzymanie, ponieważ jej rodzice stracili większość majątku. Wyszła za mąż za studenta architektury, Juliusza Wilskiego, i urodziła dwie córki. Poświęcała się rodzinie, kontynuując jednocześnie swoją pasję do mody, szyjąc stroje dla siebie i córek, zawsze zgodne z najnowszymi trendami.





